بلاگی برای تو|پاییز موسیقی

ای ساربان، ای کاروان لیلای من کجا می‌بری
با بردن لیلای من جان و دل مرا می‌بری

ای ساربان کجا می‌روی لیلای من چرا می‌بری

تو اکنون ز عشقم گریزانی غمم را ز چشمم نمی‌خوانی
از این غم چه حالم، نمی‌دانی

پس از تو نمونم برای خدا تو مرگ دلم را ببین و برو
چو طوفان سختی ز شاخه‌ی غم گل هستی‌ام را بچین و برو
که هستم من آن تک درختی،که در پای طوفان نشسته
همه شاخه‌های وجودش، ز خشم طبیعت شکسته

تمامی دینم به دنیای فانی
شراره‌ی عشقی که شد زندگانی
به یاد یاری خوشا قطره اشکی
به سوز عشقی خوشا زندگانی
همیشه خدایا، محبت دل‌ها، به دل‌ها بماند به سان دل ما
که لیلی و مجنون فسانه شود، حکایت ما جاودانه شود